niedziela, 9 listopada 2014

„Zatrute ciasteczko” Alan Bradley

[źródło]
"Hasło: Arszenik! Czyli Flawia Mścicielka z Kucykiem"

Po latach poszukiwań, po przeczytaniu setki (tysiąca!) lektur, po dłużyznach Orzeszkowej, po Sienkiewiczowskiej brawurze i chałturze, po zielono-wzgórzowych podnietach Aneczki, po pierwszych słodko-gorzki lekturach Siesickiej, po sanatoryjnych klimatach Manna, po alkoholowych ciągach Pilcha, w końcu znalazłam moje literackie alter ego: Proszę Państwa! Oklaskami powitajmy Flawię de Luce!

Flawia to główna bohaterka „Zatrutego ciasteczka” (pierwszy z pięciu tomów). I to bohaterka nie byle jaka. Ta jedenastoletnia dziewczynka, to nieprzeciętnie inteligentna, dowcipna, potomkini znamienitego, aczkolwiek podupadającego angielskiego rodu, która uwielbia chemię, szczególnie zaś jej dział poświęcony truciznom. Flawia jest półsierotą (jej matka Harriet tragicznie zginęła w Tybecie, gdy Flawia była jeszcze niemowlęciem), ma dwie starsze siostry: Ofelię (ubustwiająco młodych mężczyzn i lustro) i Dafne (ciągle zatopiona w lekturze), z którymi nieustannie toczy wojnę. Ważną postacią w jej życiu jest także wierny i oddany rodzinie de Luce ogrodnik Dogger i gospodyni pani Mullet, która niestety nie posiada żadnych talentów kulinarnych. No i ojciec dziewczynki, zdziwaczały ekscentryk, zapalony filatelista, który nijak nie potrafi ukoić bólu po tragicznej śmierci żony. Wszyscy oni mieszkają razem w ogromnej, wielowiekowej rodzinnej rezydencji Buckshaw.

Flawię poznajemy z początkiem lata, a akcja powieści toczy się krótko po wojnie, gdy książę Karol jest jeszcze berbeciem (panuje Jerzy VI).  Pewnego poranka, dziewczynka odkrywa w ogrodzie umierającego mężczyznę, którego ostatnim słowem jest łaciński zwrot „Vale!”, czyli żegnaj. I tu zaczyna się przygoda, pierwszy trop, początek zagadki, która zdeterminuje życie dziewczynki. A stawka jest wysoka, ponieważ głównym podejrzanym o zabójstwo nieznajomego jest ojciec Flawii.

„Zatrute ciasteczko” to świetna i na wyraz absorbująca przygoda literacka. Kryminał z intensywnym (nomen omen) smakiem retro, gdzie znaleźć można nietuzinkowych bohaterów oraz wcale niełatwą sprawę do rozwiązania (dzięki ci autorze, za tak rzadkie dziś zjawisko!). Ta książka jest dowodem na to, że pisarz szanuje swoich czytelników, choćby wspomnieć jeszcze liczne literackie konotacje (np. w laboratorium Flawii jest szkielet o wdzięcznym imieniu Yorick) – wspaniała szarada, a poza tym ta ironia! Ten humor!

W tej książce zachwyca wszystko: przekład, literacki kunszt i wydanie (brązowy kolor czcionki, jakże zmyślne rozwiązanie). To lektura dla czytelnika w każdym wieku. I zaprawdę chcę się więcej. Ach, Falwio! Dlaczego odkryłam cię tak późno?! Dlaczego?!

***
Za książkę dziękuję Wydawnictwu Vesper

***
Długi weekend, a ja czuję się fatalnie - grypa, czy inne cholerstwo (tak, tak zasłużyłam na laur pracownika roku, który choruje tylko w czasie wolnym). Więc jeśli w tekście pojawiły się błędy to zapewne wynik omamów wzrokowych i kataru. Może pewne niedociągnięcia zrekompensuje dobra muzyka:


16 komentarzy:

  1. Hmm... Kusicie Flawią stadnie i skutecznie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Też się dałam nieopatrznie namówić, no i masz babo placek ;) Polecam, dobra nieprzereklamowana rzecz :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Kusi mnie już samo wydanie tej książki, będę miała na uwadze Zatrute ciasteczko przy kolejnej wizycie w księgarni..
    poczytalna-umyslowo.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  4. No ten brązowy druk to akurat słaby jest :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Brąz jest wprost rewelacyjny. Jakże innowacyjny i odświeżający na tle schematycznej czerni ;)

      Usuń
    2. Wprost rewelacyjnie się go czyta w niekorzystnym oświetleniu :)

      Usuń
    3. Oż Ty! :P Czyli dobry tekst się zawsze obroni. mimo spapranej wizualizacji ;) Że tak powiem. :D

      Usuń
    4. Pytanie, czy będzie mi się chciało wnikać w następny brązowy tekst, żeby się przekonać, czy taki faktycznie dobry :P

      Usuń
  5. Następna nawrócona na Flawię :) Cieszę się bardzo, że Ci się spodobała! Z nią się naprawdę można zidentyfikować.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bez wątpienia można zaliczyć mnie już do grona wielbicieli Flawii - mam nadzieję, że wkrótce sięgnę po drugi tom :) A gdybym sczytała tę książkę, gdy miałam lat "naście" to myślę, że zachwyt byłby totalny :)

      Usuń
  6. Żadnych niedociągnięć nie znalazłam (kuruj się!). Chwalisz Flawię jak trzeba, z entuzjazmem i przytupem ;-) Absolutnie na piątkę! :D
    ps. Cieszę się, że dołączyłaś do zaFlawionych jak to fajnie ujął Janek :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki Kasiu za słowa otuchy - już lepiej! Chociaż jakaś plaga dotknęła nasze domostwo, bo wszyscy chorzy... Dzięki wielkie też za dobre słowo odnośnie recenzji i aż się mordka uśmiecha! :)
      A teraz mam chrapkę na drugie tomiszcze Falwii... :D

      Usuń
  7. Ja akurat wczoraj skończyłam Zatrute ciasteczko i jestem zachwycona!!

    OdpowiedzUsuń
  8. "Zatrute ciasteczko" i najnowszy tom przygód Flawii już za mną i mogę powiedzieć, że jest to wspaniała seria, którą bez wahania polecam każdemu :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Bardzo dobrze, że odkryłaś Flawię, teraz masz ładną serię do skompletowania :)

    OdpowiedzUsuń

Bardzo proszę o jawne wypowiedzi. Nie publikuję komentarzy anonimowych.